زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده

دوبیتی

Published مارس 11, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

ز لعلت شربت وصلم چشاندى

ز مژگان تیر بر قلبم نشاندى

ز چشمانت زدى آتش به جانم

ز هجرانت ز چشمم خون فشاندى

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

دوبیتی

Posted in دوبیتی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, آتشخانه،پارس،كلك،آتش،بارحافظ،بحردانش،دُریكتاست،فریباطبع،گوهربارحافظ, دنیاى،پهناور, دوبیتی, روزوشب،آتش،عشق،سوزانم،چوشمع،غم،هجررُخت،نالان،گریانم،چوشمع, زمان،کودکى, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), لعل،شربت،وصل،چشاندی،مژگان،تیر،قلب،نشاندی،چشمانت،آتش،جانم،هجرانت،چشمم،خون،فشاندی, مچموعه،شعر،نقاش،خیال, یقین،شدسرّحق،بروى،هویدانداندجزخدااسرارحافظ،وفاداراست،با شاخ،نباتش،خوش،یارى،باشدیارحافظ | Leave a comment

رباعی

Published مارس 9, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

روزم ز رخ قشنگ تو افروزد
جسمم ز عذاب عشق تو مى سوزد

چشمم به ره تو انتظارى دارد
وین دل ز تو آداب وفا آموزد

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in رباعی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, اشعار،زهره, دوبیتی, روزم،قشنگ،افروزد،جسمم،عذاب،عشق،می ،سوزد،چشمم،به،انتظارى،دارد،ویندل،آداب وفا،آموزد, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), مچموعه،شعر،نقاش،خیال | Leave a comment

برای سنگ مزارم

Published مارس 2, 2017 | By احمد ضیائی

بعد مرگم شنوید اینهمه راز از دل من
رازهایی كه نهان گشته كنون در گل من
بنما یید قدم رنجه در این منزل من
بگشا یید زمانی ز وفا مشكل من

گاهی ای عالمیان روح مرا شاد كنید
جان مشتاق مرا از قفس آزاد كنید

اینكه خفته است در این خاك من غمزده ام
رانده خلقم و چون طوطی ماتم زده ام
عندلیبی زگلستان جهان پر زده ام
ماه نخشب منم از چاه اجل سر زده ام

گاه گاهی ز ارادت به مزارم آیید
دیدن حالت غمدیده زارم آیید

مگذارید در این تیره لحد منتظرم
كاندرین خاك من از راز جهان بی خبرم
خو نمودم به قفس مرغك بی بام وپرم
مزنیدم ز وفا بر دل و بر جان شررم

آنكه از تیر اجل گشت چنین خوار منم
زیر این خاك نهان زهره شیرین سخنم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in ترکیب بند | Tagged تیراجل،خوار،نهان،زهره،شیرین،سخنم, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, ماه،نخشب،چاه،اجل،ارادت،مزار،حالت،زارم،تیره،لحد،منتظرم،خاک،رازجهان،خونمودم،قفس،مرغک،وفا،جان،شررم،, مچموعه،شعر،نقاش،خیال, مرگ،برای،سنگ،مزارم،راز،دل،من،نهان،کنون،گل،من،قدم،رنجه،منزل،وفامشکل،عالمیان،روح،شاد،جان،مشتاق،قفس،آزاد،خفته،خاک،غمزده،رانده،خلقم،طوطی،ماتم،زده،عندلیب،گلستان،جهان،پرزده،ام | Leave a comment

منزل دیگر

Published فوریه 28, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

تو ترك عشق من كردى و رفتى
ولى من جان به راه تو نهادم
چه در دستم بماند از رنگ هستى
كه هستى در نگاه تو نهادم

نـمی دانم چرا عهـدى كه آن روز
تو با من از وفا، بستن نهادى
پس از آن اى امید و آرزویم
بناى عهد بشكستن نهادى

از اول ساقى بزم زمانه
شرابى تلخ در پیمانه بنهاد
چو خوردم جرعه اى دانستم آن را
براى این دلِ دیوانه بنهاد

به راهت اى گل زیباى هستى
چو دل را خسته دیدى سر نهادیم
چو پیمان وفا كردى فراموش
زخون دل تو را ساغر نهادیم

شــمــا اى آرزوهــاى درونــم
برفتید و مرا تنها نهادید
مرا تنها در این وادى خاموش
به بزم تیره شبها نهادید

كسانى كاندرین دنیاى پر درد
خیال راحتى در سر نهادند
پس از چندى كه شد پیمانه ها پر
نشان در منزل دیگر نهادند

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

فاطمه مهدی زاده

Posted in چهار پاره | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, آرزوهای،درون،تنها،نهادید،وادی،خاموش،بزم،تیره،شبها،نهادید, اشعار،زهره, اول،ساقی،بزم،زمانه،شرابی،تلخ،پیمانه،بنهاد،خوردم،جرعه،ای،دل،دیوانه،بنهاد, ترک،عشق،رفتی،نهادم،رنگ،هستی،نگاه،نهادم،عهد،آنروز،وفابستن،نهادی،امید،آرزو،بنای،عهدبشکستن،نهادی, راهت،گل،زیبای،هستی،خسته،سرنهادیم،پیمان،وفافراموش،خون،دل،ساغر،نهادیم, زمان،کودکى, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), لسان الغیب, مچموعه،شعر،نقاش،خیال | 2 Comments

میلاد

Published فوریه 18, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

شبى سرد و غبار آلود

شبى كو از سیاهى گشته قیر اندود

درون خانه اى تنگ و پر از حسرت

درون كلبه اى بى حاصل و بى دود

زنى آبستن، از درد و پریشانى به خود پیچید

زمانه بر چنین آبستنى خندید

زمانه رنج ها را دوست دارد

زمانه عاشق رنج است

زمانه عاشق درد است

زمان بگذشت و درد زن فزون گردید

زمان بگذشت و زن از درد پیچید و زبون گردید

زن همسایه را خواندند

زن همسایه آمد تا ببیند درد آن زن را

سپس دیگر زنان هم آمدند از در

و بنمودند شور و شر

چنان از درد می زد ناله و شیون

چنان بر یكدگر دندان خود را می فشرد آن زن

زنان بودند همدردش

كه آنها هم زمانى درد او را لمس می كردند

كه آنها هم زمانى همچو او درد آشنا بودند

چراغى كور سو می زد به كُنج رَف

چراغى نور خود را بر در و دیوار می پاشید

ولى زن طاقتش طى شد

نفهمید او كه این دیدارها كى شد

و او بعد از زمانى صحبت و جنجال

كه دردش بُد بدین منوال

خداى مهربان مهرش فزون تر شد

زنى در دهر مادر شد

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in شعر نو | Tagged آبستن،پریشان،زمانه،زن،همسایه،درد،سپس،ناله،شیون،دندان،زنان،همدرد, اشعار،زهره, اشعار،فاطمه،مهدی،زاده, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرد،غبار،آلود،سیاهی،قیراندود،خانه،تنگ،حسرت،کلبه،بی،حاصل،دود, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, شاعران،معاصر،زن،ایرانی, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), کورسو،کنج،رف،طاقت،دیدار،ها،صحبت،جنجال،منوال،خدای،مهربان،دهر،مادر, لمس،دردآشنا،زمان،فزون،همدرد،چراغ, مچموعه،شعر،نقاش،خیال | Leave a comment

Avada Classic

Avada has been the #1 selling theme for more than 6 years, making it the most trusted and complete WordPress theme on the market.

We are dedicated to providing you with the best experience possible.

زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده

دوبیتی

از مجموعه شعر نقاش خیال

ز لعلت شربت وصلم چشاندى

ز مژگان تیر بر قلبم نشاندى

ز چشمانت زدى آتش به جانم

ز هجرانت ز چشمم خون فشاندى

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

رباعی

از مجموعه شعر نقاش خیال

روزم ز رخ قشنگ تو افروزد جسمم ز عذاب عشق تو مى سوزد

چشمم به ره تو انتظارى دارد وین دل ز تو آداب وفا آموزد

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

برای سنگ مزارم

بعد مرگم شنوید اینهمه راز از دل من رازهایی كه نهان گشته كنون در گل من بنما یید قدم رنجه در این منزل من بگشا یید زمانی ز وفا مشكل من

گاهی ای عالمیان روح مرا شاد كنید جان مشتاق مرا از قفس آزاد كنید

اینكه خفته است در این خاك من غمزده ام رانده خلقم و چون طوطی ماتم زده ام عندلیبی زگلستان جهان پر زده ام ماه نخشب منم از چاه اجل سر زده ام

گاه گاهی ز ارادت به مزارم آیید دیدن حالت غمدیده زارم آیید

مگذارید در این تیره لحد منتظرم كاندرین خاك من از راز جهان بی خبرم خو نمودم به قفس مرغك بی بام وپرم مزنیدم ز وفا بر دل و بر جان شررم

آنكه از تیر اجل گشت چنین خوار منم زیر این خاك نهان زهره شیرین سخنم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

منزل دیگر

از مجموعه شعر نقاش خیال

تو ترك عشق من كردى و رفتى ولى من جان به راه تو نهادم چه در دستم بماند از رنگ هستى كه هستى در نگاه تو نهادم

نـمی دانم چرا عهـدى كه آن روز تو با من از وفا، بستن نهادى پس از آن اى امید و آرزویم بناى عهد بشكستن نهادى

از اول ساقى بزم زمانه شرابى تلخ در پیمانه بنهاد چو خوردم جرعه اى دانستم آن را براى این دلِ دیوانه بنهاد

به راهت اى گل زیباى هستى چو دل را خسته دیدى سر نهادیم چو پیمان وفا كردى فراموش زخون دل تو را ساغر نهادیم

شــمــا اى آرزوهــاى درونــم برفتید و مرا تنها نهادید مرا تنها در این وادى خاموش به بزم تیره شبها نهادید

كسانى كاندرین دنیاى پر درد خیال راحتى در سر نهادند پس از چندى كه شد پیمانه ها پر نشان در منزل دیگر نهادند

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

میلاد

از مجموعه شعر نقاش خیال

شبى سرد و غبار آلود

شبى كو از سیاهى گشته قیر اندود

درون خانه اى تنگ و پر از حسرت

درون كلبه اى بى حاصل و بى دود

زنى آبستن، از درد و پریشانى به خود پیچید

زمانه بر چنین آبستنى خندید

زمانه رنج ها را دوست دارد

زمانه عاشق رنج است

زمانه عاشق درد است

زمان بگذشت و درد زن فزون گردید

زمان بگذشت و زن از درد پیچید و زبون گردید

زن همسایه را خواندند

زن همسایه آمد تا ببیند درد آن زن را

سپس دیگر زنان هم آمدند از در

و بنمودند شور و شر

چنان از درد می زد ناله و شیون

چنان بر یكدگر دندان خود را می فشرد آن زن

زنان بودند همدردش

كه آنها هم زمانى درد او را لمس می كردند

كه آنها هم زمانى همچو او درد آشنا بودند

چراغى كور سو می زد به كُنج رَف

چراغى نور خود را بر در و دیوار می پاشید

ولى زن طاقتش طى شد

نفهمید او كه این دیدارها كى شد

و او بعد از زمانى صحبت و جنجال

كه دردش بُد بدین منوال

خداى مهربان مهرش فزون تر شد

زنى در دهر مادر شد

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

روزم ز رخ قشنگ تو افروزد
جسمم ز عذاب عشق تو مى سوزد

چشمم به ره تو انتظارى دارد
وین دل ز تو آداب وفا آموزد

بعد مرگم شنوید اینهمه راز از دل من
رازهایی كه نهان گشته كنون در گل من
بنما یید قدم رنجه در این منزل من
بگشا یید زمانی ز وفا مشكل من

گاهی ای عالمیان روح مرا شاد كنید
جان مشتاق مرا از قفس آزاد كنید

اینكه خفته است در این خاك من غمزده ام
رانده خلقم و چون طوطی ماتم زده ام
عندلیبی زگلستان جهان پر زده ام
ماه نخشب منم از چاه اجل سر زده ام

گاه گاهی ز ارادت به مزارم آیید
دیدن حالت غمدیده زارم آیید

مگذارید در این تیره لحد منتظرم
كاندرین خاك من از راز جهان بی خبرم
خو نمودم به قفس مرغك بی بام وپرم
مزنیدم ز وفا بر دل و بر جان شررم

آنكه از تیر اجل گشت چنین خوار منم
زیر این خاك نهان زهره شیرین سخنم

تو ترك عشق من كردى و رفتى
ولى من جان به راه تو نهادم
چه در دستم بماند از رنگ هستى
كه هستى در نگاه تو نهادم

نـمی دانم چرا عهـدى كه آن روز
تو با من از وفا، بستن نهادى
پس از آن اى امید و آرزویم
بناى عهد بشكستن نهادى

از اول ساقى بزم زمانه
شرابى تلخ در پیمانه بنهاد
چو خوردم جرعه اى دانستم آن را
براى این دلِ دیوانه بنهاد

به راهت اى گل زیباى هستى
چو دل را خسته دیدى سر نهادیم
چو پیمان وفا كردى فراموش
زخون دل تو را ساغر نهادیم

شــمــا اى آرزوهــاى درونــم
برفتید و مرا تنها نهادید
مرا تنها در این وادى خاموش
به بزم تیره شبها نهادید

كسانى كاندرین دنیاى پر درد
خیال راحتى در سر نهادند
پس از چندى كه شد پیمانه ها پر
نشان در منزل دیگر نهادند