رباعی
از مجموعه شعر نقاش خیال
___________________________________________________
در آرزوى ديدن روى چو مهت
سهل است بُتا اگر شوم خاك رهت
شبنم چو بشست چهره گل به سحر
زد شانه نسيم صبح موى سيهت
__________________________________________________
عمرى شد و اندر طلبت ملتمسم
در كوى وصال تو به مقصد نرسم
كاش از پى عمر من بُود عمر دگر
شايد كه بدان عمر به وصلت برسم
___________________________________________________
روى تو، چو خورشيد و كلام تو چو قند
بر عاشق خويش آه و زارى مپسند
از لعل عقيق تو دل ما خونين
بر زلف بنفشه ات دل ما پابند
___________________________________________________
زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)
ازمجموعه شعر نقاش خیال
جان و تن من فداى جان و تن تو
جائى نبُود بجز دلم مسكن تو
افسوس كه آه من ندارد اثرى
در ديده مست و قلب چون آهن تو
_______________________________________________________________________________________________________
ديدم صنمى را كه لبش گلگون است
دل صبر و قرار از كَفَش بيرون است
گفتم لب لعلت به چه آلوده شده
خون دل ماست يا لبت ميگون است
_______________________________________________________________________________________________________
ياد تو بُود مونس تنهایى من
طى گشته دگر صبر و شكيبائى من
جانم به لب آمد ز فراق لب تو
اى نور رُخت باعث بينایى من
_______________________________________________________________________________________________________
زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)
از مجموعه شعر نقاش خیال
دیدم چو لبش یاد نمودم شكّر
آشفته و خشمین به من انداخت نظر
گفتم چه خطا رفت كه رنجیده شدى
گفتا كه عوام كى شناسد گوهر
زنده یاد فاطمه مهدی زاده
از مجموعه شعر نقاش خیال
روزم ز رخ قشنگ تو افروزد
جسمم ز عذاب عشق تو مى سوزد
چشمم به ره تو انتظارى دارد
وین دل ز تو آداب وفا آموزد
زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)
