اشعار،زهره،اشعار،فاطمه،مهدی،زاده،زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره،زهره،نقاش،خیال،سرود،زهره،سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده،شاعران،معاصر،زن،ایرانی

از مجموعه شعر نقاش خیال                                                  

كاش روى خوبت اى آرام جان مى‏ ديدمى               
يا لبان همچو ياقوت تو را بوسيدمى 

                       

كاش يك روزى اگر شد با تو همصحبت شوم           
وز لبانت وعده مهر و وفا بشنيدمى       

                  

كاش اشكم داد مهلت يك نفس در پيش خلق          
تا كه راز عشق ديرين تو را پوشيدمى

                   

كاشكى آزاد بودم من ز قيد روزگار                        
تا چو بلبل بر رخ زيباى گل خنديدمى 

                    

خواستم از راز چشمت با خبر گردم ولى                
از بلاى ناوك مژگان تو ترسيدمى 

                       

كاشكى چون باد بگذشتم كنار بسترت                   
تا در آغوش تو اى آرام جان خوابيدمى

                   

دوش با ياد تو اى گل، خواب از چشمم گريخت      
در فراقت از سر شب تا سحر ناليدمى 

                

گر به كويت راه مى ‏دادند جانا زهره را                       
سر به خاك آستان درگهت ماليدمى                 

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

361+

از مجموعه شعر نقاش خیال

         
كاش اى آرام جانم ديدمى
يا اگر ميشد تو را بوسيدمى


كاش مى‏شد با تو همصحبت شوم
وز لبت حرف وفا بشنيدمى


كاش اشكم مهلتى مى‏ داد باز
تا كه راز عشق مى‏ پوشيدمى


كاشكى آزاد بودم من زقيد
تا چو بلبل بر رُخت خنديدمى


خواستم از راز تو آگه شوم
از بلاى چشم تو ترسيدمى


كاشكى چون باد اندر بسترت
اندر آغوش تو مى‏ خوابيدمى


دوش با ياد تو خواب از من گريخت
در فراقت تا سحر ناليدمى


گر به كويت راه دادى زهره را
سر به خاك درگهت ماليدمى

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

342+

از مجموعه شعر نقاش خیال

ما ياد او به مُلك سليمان نمى ‏دهيم
لعل لبش به چشمه حيوان نمى ‏دهيم

 

زر مى‏دهند در ره دلدارخويش و ما
جز سر به راه آن گل خندان نمى‏ دهيم

 

هر چيز زيب دست مهان نيست زين سبب
جز دل به دست آن مه تابان نمى ‏دهيم

 

در راه عشق خويش به غير از وفا به عهد
در راه وصل يار بجز جان نمى ‏دهيم

 

بخت ار مدد نكرد كه پيمانه ‏اى زنيم
جز عمر خويش بر سر پيمان نمى‏ دهيم

 

تا شرح حال ما به تفقد نپرسد او
بر روزگار خود سر و سامان نمى ‏دهيم

 

دلدار ما زمردم دانا و فاضل است
ما دل به دست مردم نادان نمى‏ دهيم

 

مهمان ماست يار در اين تيره شب ولى
جز چشم خويش خانه به مهمان نمى ‏دهيم

 

چون زهره خون فشاند به راهش، به ناز گفت
ما گوش خود به ناله و افغان نمى‏ دهيم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

328+

از مجموعه شعر نقاش خیال


در آرزوى ديدن روى چو مهت
سهل است بُتا اگر شوم خاك رهت
شبنم چو بشست چهره گل به سحر
زد شانه نسيم صبح موى سيهت

_____________________________________________________________________________________________________________________________________

عمرى شد و اندر طلبت ملتمسم
در كوى وصال تو به مقصد نرسم
كاش از پى عمر من بُود عمر دگر
شايد كه بدان عمر به وصلت برسم

 


روى تو چو خورشيد و كلام تو چو قند
بر عاشق خويش آه و زارى مپسند
از لعل عقيق تو دل ما خونين
بر زلف بنفشه ات دل ما پابند

_____________________________________________________________________________________________________________________________________

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

325+

از مجموعه شعر نقاش خیال


گناه چشم تو بخشيدم اى گل
چه رنجى كز جفايت ديدم اى گل
چه ميدانى كه در اين عشق سوزان
چه حرف هائى كه من بشنيدم اى گل

_____________________________________________________________________________________________________________________________________

الا اى نازنين يارم كجائى
چرا سروقت دلدارت نيائى
نگار دلرباى بى وفايم
بنالم تا كى از درد جدائى

_____________________________________________________________________________________________________________________________________

خدا داند كه عشقم سرسرى نيست
كه جز تو بر دل من مشترى نيست
خدا داند به غير از تو دلم را
پناهى تكيه گاهى داورى نيست

 


خوش آن چشمى كه ديدار تو دارد
خوش آن لبها كه گفتار تو دارد
خوش آن گوشى كه آواز تو بشنود
خوش آن قلبى كه پندار تو دارد

 


زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

324+

از مجموعه شعر نقاش خیال

اى مادر خوب و مهربانم
اى لطف فزاى جاودانم

اى نام تو قوّت دل من
اى نور تو شمع محفل من

روشن ز تو كلبه و روانم
هم زنده براى توست جانم

من پاكى و عفت از تو دارم
من رمز محبت از تو دارم

تو راهنماى اوّلينم
تو رهبر مُلك عقل و دينم

اى از تو هزار مهر در دل
جز تو همه مهرهاست باطل

تو خنده زدى مرا به لبها
تو شاد نموديم به شبها

هر روز به من اميد دادى
هر لحظه به من نويد دادى

گه قصه سر به مُهر گفتى
گه دُر ز كلام خويش سفتى

من آينه دار طلعت تو
من مونس رنج و محنت تو

هستم همه جا به ياد رويت
پرواز همى كنم به سويت

اى مادر نيك منظر من
خورشيد منى و اختر من

ديدار تو درد من زدايد
گفتار تو قلب من گشايد

دامان تو پاكتر ز گوهر
جانم به فداى توست مادر

تو پاكترى از آنچه دانم
از پاكى تو بُود نشانم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

360+

از مجموعه شعر نقاش خیال

شعر هم درد مرا درمان نكرد
بيشتر غم هاى من افزون شدند
چون به من رو كرد غم هاى بزرگ
شادماني ها ز در بيرون شدند

 

آفتاب عمر من پايان گرفت
آن زمان كان دلبر از من روى تافت
بهر كاوش دل به هر جا سر كشيد
خسته شد آواره شد او را نيافت

 

من به حال دل تأسف مى‏ خورم
بيش و كم دل هم به حال زار من
هاله‏ اى از پيكرش در هر زمان
مى‏ دَمد در ساحت پندار من

ياد روى او برايم آرزوست
آرزوئى روشن و تابنده است
عشق من چون كهكشانى پر فروغ
هست با من تا كه اين تن زنده است

 

در سياهى‏ هاى دنياى بزرگ
در تباهى‏ هاى اين وادى غم
نغمه‏ اش را مى‏ شنيدم گاه گاه
كو همى مي گفت اكنون مى ‏روم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

363+

از مجموعه شعر نقاش خیال

ندانم با مـَنـَت مهرى دگر هست
و يا كردى به يكبارم فراموش
برون كردى خيالم را ز قلبت
اميدم را بريدى زان لب نوش

 

ولى من تا ابد اميدوارم
كه شايد باز برمن رحمت آيد
از آن ترسم ز بخت واژگونم
بلائى بر سرم از چشمت آيد

 

به قربان دو چشمت ديده من
چرا آزرده‏ اى اين قلب ريشم
نديده مهر تو ديدم جفايت
نديده نوش تو پابند نيشم

 

نشان كوى تو از كى بپرسم
كه از كويت ندارد كس نشانى
به غير از اين دو اَم در كف نمانده
دلى جوشان و قلب خون فشانى

 

شود روزى كه اندر كام خويشم
ببينم دلبر ديرينه‏ ام را؟
سرشك غم ز مژگانم زدايد
كند خاموش سوز سينه ‏ام را


خدايا با كيَش گويم شكايت
كه يك ذرّه وفا اندر دلش نيست
از اول كرد چشمش رام خويشم
ولى يادى ز حرف اولش نيست

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

336+

از مجموعه شعر نقاش خیال

منم دريا توئى آن قوى زيبا
كه در آغوش امواجش غنوده
بيا، آغوش من بهر تو باز است
هميشه قلب من جاى تو بوده

 

بيا، رؤياى قلب بى نصيبم
به اشكم در دل شب ها نظر كن
در اين دنياى پر سوز پر الهام
به شهر آرزو با من سفر كن

 

اگر روزم چو موى تو سياه است
چه غم دارم، كه دلدارم تو هستى
فريبم ده نويدم ده بيازار
طبيب قلب بيمارم تو هستى

 

نگاهم كن ببين يار تو هستم
چرا بى مهرى اى يار دل افروز
شب و روزم به ياد تو سر آيد
چرا از من گريزانى شب و روز


به يادت هست چشمت روز اول
چسان با قلب زارم آشنا شد
همين قلب نزار بى شكيبم
چگونه خانه رنج و بلا شد

 

چرا بگريزى از آغوشم اى ماه
چو نورى كز دل شبها گريزد
مشو ترسان و از من رو مگردان
چو موجى كز دل دريا گريزد

 

به ديده مى‏ نشانم اى گل ناز
چو باز آئى و از رنجم رهانى
به مژگان پاك سازم خاك راهت
چو آهنگم كنى بعد از زمانى

 

جز اين دردانه‏ ها كز ديده ريزد
در اين ويرانه دل گنجى ندارم
كه باشد لايق پاى تو اى ماه
پذير اين ارمغان شاهوارم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

332+

از مجموعه شعر نقاش خیال

به نور چهره زيباى خورشيد
به قلب روشن شب زنده داران
به سرخى گل سرخ و شقايق
به سبزى طبيعت در بهاران

 

به روح عاشقان رنجديده
به بانگ مرغ حق اندر دل شب
به چهر پاك ماه آسمان ها
به رخشان گوهر و تابنده كوكب

 

به بانگ ساربان در صبح صادق
به زيبائى شب در كوه و صحرا
به آن انديشه و رؤياى خاموش
كه خفته در دل تاريك شب ها

 

به چشم نرگس و گيسوى سنبل
به شاخ بيد و بالاى سپيدار
به آغاز و به انجام زمانه
به راه پر نشيب و رنج بسيار

 

به آن يكتا كه ما را آفريده
به آن دانش كه داده بر روان ها
به اشك چشم طفل بى گناهى
كه بنشيند همى بر قلب جان ها

 

به سيماى نزار دخت رنجور
كه با ياد تو هستم تا لب گور

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

334+