زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

بلاى جانى و جان جهانى
صفاى روحى و روح روانى

جهانسوز و دلافروز و دلارام
فريب و آفتى، شيرين زبانى

نسيم صبح و اميد دل من
درخشان مهرى و نامهربانى

گل و شمع و شراب و نشئه مى
به هر چه خوب در دنياست آنى

سرشك ديده و اميد جانى
رخِ چون برگ گل، ابرو كمانى

نهال آرزو و شاخه بيد
لبانت غنچه و شيرين دهانى

گل ناز و نياز و رنگ مهتاب
دو چشمت منبع راز نهانى

دلاويز و دل‏انگيز و نكو روى
چو اختر، گه نهان و گه عيانى

بهار و سنبل و درياى سيماب
بهشت و خنده و جان جهانى

اگر در كلبه ويران زهره
نمائى جلوه، عيش بى گمانى

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

نمي روم ز سر كويت ار برنجانى
كه هر چه جور كنى باز راحت جانى

اگر چه قهر تو نسبت به من مسلّم شد
بدانمت كه نظر با من ست پنهانى

خطا چو رفت بگو تا ز بعد توبه كنم
ببخش بر من غمديده ات به آسانى

نداده‏ ام دل و جان جز به خاطر شادت
چرا از اينكه دلم برده ‏اى پشيمانى 

سياه گشته چو موى تو روز روشن من
بيا و مهر وجودت به ما كن ارزانى

خدا كند كه رقيب از ميانه برخيزد
سپس نشينى و درد دلم تو بنشانى

بيا شبى و منّور نماى كلبه من
كه تابناك تر از زهره درخشانى

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

شهريار اى امير و سرور شعر
شهريار اى شه و پيمبر شعر

اختر آسمان فضل و ادب
آفتابى برون ز خاور شعر

همچو گنجينه ‏اى به كان سخن
همچو جانى كه هست در بر شعر

ژرف بحرى تو پر ز لعل و گهر
آسمانى تو پر ز اختر شعر

ياور شاعران ايرانى
افتخار جهان و افسر شعر

يك جهان شور و عشق و رويائى
چون شراب كهن به ساغر شعر

داده روح خيال پرور تو
لطف و زيبائيى به باور شعر

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

ديگر طواف خانه كَس پر نمى‏ زنيم
جز ياد چشم مست تو ساغر نمى‏ زنيم

چون شمع سوختيم و ز غيرت فنا شديم
پروانه وار خويش به آذر نمى ‏زنيم

شاديم از اينكه با تو ببازيم نرد عشق
زين روى دست بيهُده بر سر نمى‏ زنيم

چون كفر زلفت اى گل زيبا مسلم است
دست نياز بر در كافر نمى ‏زنيم

خواهى به جنگ باش به ما يا به آشتى
چون بنده ‏ايم ما، درِ ديگر نمى‏ زنيم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

سحر كه پيكر عاشق ز بيقرارى سوخت
چو ديد شمع، ازاندوه و سوگوارى سوخت

نبود طاقت و صبرم به شام تار فراق
به صبح وصل وجودم ز شرمسارى سوخت

چو نا اميد ز آمال و آرزو گشتم
دلم ز حسرت و جانم ز اشكبارى سوخت

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

شعله عشق تو هم سوختنى ‏ست
نكته‏ ها از لبت آموختنى‏ ست

گنج قارون سخنى كهنه شده
ثروت حُسن تو اندوختنى‏ ست

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

_______________________________________________________

گناه چشم تو بخشيدم اى گل
چه رنجى كز جفايت ديدم اى گل
چه ميدانى كه در اين عشق سوزان
چه حرف هایى كه من بشنيدم اى گل

_______________________________________________________

الا اى نازنين يارم كجائى
چرا سروقت دلدارت نيایى
نگار دلرباى بى وفايم
بنالم تا كى از درد جدایى

________________________________________________________

خدا داند كه عشقم سرسرى نيست
كه جز تو بر دل من مشترى نيست
خدا داند به غير از تو دلم را
پناهى تكيه گاهى داورى نيست

______________________________________________________________

از مجموعه شعر نقاش خیال

_______________________________________________________________________________________________________

شدم از هجر رويت زار و خسته
مثال مرغ بال و پر شكسته
بجز رنج و ملال و تيره روزى
دلم از عشق تو طرفى نبسته

_______________________________________________________________________________________________________

دو زلفت خانمانم داده بر باد
ز دست ديده‏ ات فرياد فرياد
ز عشقت بيدل و بيچاره گشتم
ز ظلمت كرده‏ ام صد ناله و داد

_______________________________________________________________________________________________________

گذرگاه تو را گلريز كردم
ز عشقت ناله شبخيز كردم
دل و جانم فدايت باد جانا
به راهت تحفه‏ اى ناچيز كردم

_______________________________________________________________________________________________________

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

___________________________________________________

در آرزوى ديدن روى چو مهت
سهل است بُتا اگر شوم خاك رهت
شبنم چو بشست چهره گل به سحر
زد شانه نسيم صبح موى سيهت

__________________________________________________

عمرى شد و اندر طلبت ملتمسم
در كوى وصال تو به مقصد نرسم
كاش از پى عمر من بُود عمر دگر
شايد كه بدان عمر به وصلت برسم

___________________________________________________

روى تو، چو خورشيد و كلام تو چو  قند
بر عاشق خويش آه و زارى مپسند
از لعل عقيق تو دل ما خونين
بر زلف بنفشه ات دل ما پابند

___________________________________________________

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

ازمجموعه شعر نقاش خیال

جان و تن من فداى جان و تن تو
جائى نبُود بجز دلم مسكن تو
افسوس كه آه من ندارد اثرى
در ديده مست و قلب چون آهن تو

_______________________________________________________________________________________________________

ديدم صنمى را كه لبش گلگون است
دل صبر و قرار از كَفَش بيرون است
گفتم لب لعلت به چه آلوده شده
خون دل ماست يا لبت ميگون است

_______________________________________________________________________________________________________

ياد تو بُود مونس تنهایى من
طى گشته دگر صبر و شكيبائى من
جانم به لب آمد ز فراق لب تو
اى نور رُخت باعث بينایى من

_______________________________________________________________________________________________________

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

اى مادر خوب و مهربانم
اى لطف فزاى جاودانم

اى نام تو قوّت دل من
اى نور تو شمع محفل من

روشن ز تو كلبه و روانم
هم زنده براى توست جانم

من پاكى و عفت از تو دارم
من رمز محبت از تو دارم

تو راهنماى اوّلينم
تو رهبر مُلك عقل و دينم

اى از تو هزار مهر در دل
جز تو همه مهرهاست باطل

تو خنده زدى مرا به لبها
تو شاد نموديم به شبها

هر روز به من اميد دادى
هر لحظه به من نويد دادى

گه قصه سر به مُهر گفتى
گه دُر ز كلام خويش سفتى

من آينه دار طلعت تو
من مونس رنج و محنت تو

هستم همه جا به ياد رويت
پرواز همى كنم به سويت

اى مادر نيك منظر من
خورشيد منى و اختر من

ديدار تو درد من زدايد
گفتار تو قلب من گشايد

دامان تو پاكتر ز گوهر
جانم به فداى توست مادر

تو پاكترى از آنچه دانم
از پاكى تو بُود نشانم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

ندانم با مـَنـَت مهرى دگر هست
و يا كردى به يكبارم فراموش
برون كردى خيالم را ز قلبت
اميدم را بريدى زان لب نوش

ولى من تا ابد اميدوارم
كه شايد باز برمن رحمت آيد
از آن ترسم ز بخت واژگونم
بلائى بر سرم از چشمت آيد

به قربان دو چشمت ديده من
چرا آزرده‏ اى اين قلب ريشم
نديده مهر تو ديدم جفايت
نديده نوش تو پابند نيشم

نشان كوى تو از كى بپرسم
كه از كويت ندارد كس نشانى
به غير از اين دو اَم در كف نمانده
دلى جوشان و قلب خون فشانى

شود روزى كه اندر كام خويشم
ببينم دلبر ديرينه‏ ام را؟
سرشك غم ز مژگانم زدايد
كند خاموش سوز سينه ‏ام را

خدايا با كيَش گويم شكايت
كه يك ذرّه وفا اندر دلش نيست
از اول كرد چشمش رام خويشم
ولى يادى ز حرف اولش نيست

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

منم دريا توئى آن گوى زيبا
كه در آغوش امواجش غنوده
بيا، آغوش من بهر تو باز است
هميشه قلب من جاى تو بوده

بيا، رؤياى قلب بى نصيبم
به اشكم در دل شب ها نظر كن
در اين دنياى پر سوز پر الهام
به شهر آرزو با من سفر كن

اگر روزم چو موى تو سياه است
چه غم دارم، كه دلدارم تو هستى
فريبم ده نويدم ده بيازار
طبيب قلب بيمارم تو هستى

نگاهم كن ببين يار تو هستم
چرا بى مهرى اى يار دل افروز
شب و روزم به ياد تو سر آيد
چرا از من گريزانى شب و روز

به يادت هست چشمت روز اول
چسان با قلب زارم آشنا شد
همين قلب نزار بى شكيبم
چگونه خانه رنج و بلا شد

چرا بگريزى از آغوشم اى ماه
چو نورى كز دل شبها گريزد
مشو ترسان و از من رو مگردان
چو موجى كز دل دريا گريزد

به ديده مى‏ نشانم اى گل ناز
چو باز آئى و از رنجم رهانى
به مژگان پاك سازم خاك راهت
چو آهنگم كنى بعد از زمانى

جز اين دردانه‏ ها كز ديده ريزد
در اين ويرانه دل گنجى ندارم
كه باشد لايق پاى تو اى ماه
پذير اين ارمغان شاهوارم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)