کتاب

Published مارس 6, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

اى كتاب من و اى همدم من
مونس شادى و رنج و غم من

اى كه اسرار دلم می دانى
همه جا راز مرا می خوانى

هر چه گفتى به من از یارى بود
از وفا بود و مددكارى بود

هر شبم دانشم افزون سازى
قصرها در دل هامون سازى

هر چه دارم ز تو اندوخته ام
ز تو هر طرح نو آموخته ام

هر ورق بر ورقت دنیائیست
یك جهان دلكشى و زیبائیست

گه سخن از كُه و دریا گوئى
گاه از عرش و ثریا گوئى

قصه ها بهر من آغاز كنى
هر زمان عقده دل باز كنی

گه ز شاهان و گه از كارگران
گه ز ناكامى و رنج دگران

قصه ها گاه ز شب گاه ز روز
گاه از مشعل گیتى افروز

گه ز گل و گاه ز بلبل گوئى
گه ز خیرى و ز سنبل گوئى

گه بهارى چو بهشت آوریَم
همه زیبائى و زشت آوریَم

گاه از دین سخن آغازى تو
گه فسون كار و فسون سازى تو

گه نویدم دهى از خوشبختى
گه ز آرامش و گاه از سختى

سخن از رستم و سهراب كنى
با چنین قصه مرا خواب كنى

گهی از كوروش آن شاه بزرگ
می كنی ساز گه از گله وگرگ

سُخنت نغز و دل انگیز بُـود
هم فرح بخش و طرب خیز بُـود

عشق ها چاشنى صحبت توست
داستان ها اثر همت توست

همه نام نشانم ز تو باد
روشنى دل و جانم ز تو باد

تا تو را دارم اى مونس جان
نشوم بى هدف و بى سامان

زنده یا د فاطمه مهدی زاده

Posted in مثنوی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, zohreh،naghashe،khiyal, اشعار،زهره, دانش،افزون،هامون،سازی،اودوخته،طرح،آموخته،ورق،دریا،جهان،دلکشی،زیبایی،سخن،که،عرش،ثریا،قصه،عقده،دل،شاهان،کارگران،ناکامی،مشعل،گیتی،بلبل،خیری،سنبل،بهشت, دین،فسون،زشت،نوید،خوشبختی،آرامش،رستم،سهراب،خواب،گله،گرگ،کورش،شاه،بزرگ،نغز،دل،انگیز،فرح،بخش،طرب،خیزچاشنی،صحبت،داستان،اثر, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), کتاب،همدم،مونس،شادی،رنج،غم،اسرار،راز،یاری،وفا،مددکاری, مچموعه،شعر،نقاش،خیال, نام،نشان،روشنی،مونس،هدف،سامان

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

Avada Classic

Avada has been the #1 selling theme for more than 6 years, making it the most trusted and complete WordPress theme on the market.

We are dedicated to providing you with the best experience possible.

کتاب

از مجموعه شعر نقاش خیال

اى كتاب من و اى همدم من مونس شادى و رنج و غم من

اى كه اسرار دلم می دانى همه جا راز مرا می خوانى

هر چه گفتى به من از یارى بود از وفا بود و مددكارى بود

هر شبم دانشم افزون سازى قصرها در دل هامون سازى

هر چه دارم ز تو اندوخته ام ز تو هر طرح نو آموخته ام

هر ورق بر ورقت دنیائیست یك جهان دلكشى و زیبائیست

گه سخن از كُه و دریا گوئى گاه از عرش و ثریا گوئى

قصه ها بهر من آغاز كنى هر زمان عقده دل باز كنی

گه ز شاهان و گه از كارگران گه ز ناكامى و رنج دگران

قصه ها گاه ز شب گاه ز روز گاه از مشعل گیتى افروز

گه ز گل و گاه ز بلبل گوئى گه ز خیرى و ز سنبل گوئى

گه بهارى چو بهشت آوریَم همه زیبائى و زشت آوریَم

گاه از دین سخن آغازى تو گه فسون كار و فسون سازى تو

گه نویدم دهى از خوشبختى گه ز آرامش و گاه از سختى

سخن از رستم و سهراب كنى با چنین قصه مرا خواب كنى

گهی از كوروش آن شاه بزرگ می كنی ساز گه از گله وگرگ

سُخنت نغز و دل انگیز بُـود هم فرح بخش و طرب خیز بُـود

عشق ها چاشنى صحبت توست داستان ها اثر همت توست

همه نام نشانم ز تو باد روشنى دل و جانم ز تو باد

تا تو را دارم اى مونس جان نشوم بى هدف و بى سامان