از مجموعه شعر نقاش خیال
اى كتاب من و اى همدم من
مونس شادى و رنج و غم من
اى كه اسرار دلم می دانى
همه جا راز مرا می خوانى
هر چه گفتى به من از یارى بود
از وفا بود و مددكارى بود
هر شبم دانشم افزون سازى
قصرها در دل هامون سازى
هر چه دارم ز تو اندوخته ام
ز تو هر طرح نو آموخته ام
هر ورق بر ورقت دنیائیست
یك جهان دلكشى و زیبائیست
گه سخن از كُه و دریا گوئى
گاه از عرش و ثریا گوئى
قصه ها بهر من آغاز كنى
هر زمان عقده دل باز كنی
گه ز شاهان و گه از كارگران
گه ز ناكامى و رنج دگران
قصه ها گاه ز شب گاه ز روز
گاه از مشعل گیتى افروز
گه ز گل و گاه ز بلبل گوئى
گه ز خیرى و ز سنبل گوئى
گه بهارى چو بهشت آوریَم
همه زیبائى و زشت آوریَم
گاه از دین سخن آغازى تو
گه فسون كار و فسون سازى تو
گه نویدم دهى از خوشبختى
گه ز آرامش و گاه از سختى
سخن از رستم و سهراب كنى
با چنین قصه مرا خواب كنى
گهی از كوروش آن شاه بزرگ
می كنی ساز گه از گله وگرگ
سُخنت نغز و دل انگیز بُـود
هم فرح بخش و طرب خیز بُـود
عشق ها چاشنى صحبت توست
داستان ها اثر همت توست
همه نام نشانم ز تو باد
روشنى دل و جانم ز تو باد
تا تو را دارم اى مونس جان
نشوم بى هدف و بى سامان
زنده یا د فاطمه مهدی زاده
دیدگاهتان را بنویسید