غزل

از مجموعه شعر نقاش خیال

فلك بخاست به جور و زمانه خواست به كينم
كه از دو روزه دنيا به غير رنج نبينم

 

هزار سال اگر عمر از خداى بخواهم
منِ بلاكش دوران تمام عمر چنينم

 

دمى نشد كه به من بخت روى و يار سر آرد
هميشه بى كس و نالان و ناتوان و غمينم

 

گذشت عمر به جرم گناه و توبه نكردم
كه تو به گر بكنم از گنه دو باره همينم

 

ستاده ‏ام به لب پرتگاه مرگ نبينى؟
نشسته گرگ اجل در قرارگاه كمينم

 

خجل زروى خدا و ز اولياء و بزرگان
منم، چسان مترصد به روز باز پسينم

 

چو لطف و عفو خدا از گناه زهره فزونست
اميدوار به عفوش به انتظار نشينم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده

366+

از مجموعه شعر نقاش خیال                                                  

كاش روى خوبت اى آرام جان مى‏ ديدمى               
يا لبان همچو ياقوت تو را بوسيدمى 

                       

كاش يك روزى اگر شد با تو همصحبت شوم           
وز لبانت وعده مهر و وفا بشنيدمى       

                  

كاش اشكم داد مهلت يك نفس در پيش خلق          
تا كه راز عشق ديرين تو را پوشيدمى

                   

كاشكى آزاد بودم من ز قيد روزگار                        
تا چو بلبل بر رخ زيباى گل خنديدمى 

                    

خواستم از راز چشمت با خبر گردم ولى                
از بلاى ناوك مژگان تو ترسيدمى 

                       

كاشكى چون باد بگذشتم كنار بسترت                   
تا در آغوش تو اى آرام جان خوابيدمى

                   

دوش با ياد تو اى گل، خواب از چشمم گريخت      
در فراقت از سر شب تا سحر ناليدمى 

                

گر به كويت راه مى ‏دادند جانا زهره را                       
سر به خاك آستان درگهت ماليدمى                 

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

361+

از مجموعه شعر نقاش خیال

         
كاش اى آرام جانم ديدمى
يا اگر ميشد تو را بوسيدمى


كاش مى‏شد با تو همصحبت شوم
وز لبت حرف وفا بشنيدمى


كاش اشكم مهلتى مى‏ داد باز
تا كه راز عشق مى‏ پوشيدمى


كاشكى آزاد بودم من زقيد
تا چو بلبل بر رُخت خنديدمى


خواستم از راز تو آگه شوم
از بلاى چشم تو ترسيدمى


كاشكى چون باد اندر بسترت
اندر آغوش تو مى‏ خوابيدمى


دوش با ياد تو خواب از من گريخت
در فراقت تا سحر ناليدمى


گر به كويت راه دادى زهره را
سر به خاك درگهت ماليدمى

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

342+

از مجموعه شعر نقاش خیال

ما ياد او به مُلك سليمان نمى ‏دهيم
لعل لبش به چشمه حيوان نمى ‏دهيم

 

زر مى‏دهند در ره دلدارخويش و ما
جز سر به راه آن گل خندان نمى‏ دهيم

 

هر چيز زيب دست مهان نيست زين سبب
جز دل به دست آن مه تابان نمى ‏دهيم

 

در راه عشق خويش به غير از وفا به عهد
در راه وصل يار بجز جان نمى ‏دهيم

 

بخت ار مدد نكرد كه پيمانه ‏اى زنيم
جز عمر خويش بر سر پيمان نمى‏ دهيم

 

تا شرح حال ما به تفقد نپرسد او
بر روزگار خود سر و سامان نمى ‏دهيم

 

دلدار ما زمردم دانا و فاضل است
ما دل به دست مردم نادان نمى‏ دهيم

 

مهمان ماست يار در اين تيره شب ولى
جز چشم خويش خانه به مهمان نمى ‏دهيم

 

چون زهره خون فشاند به راهش، به ناز گفت
ما گوش خود به ناله و افغان نمى‏ دهيم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

328+

از مجموعه شعر نقاش خیال

 

به زير پنجه غم ها اسيرم
بجز حرمان نباشد دستگيرم

 

بجز نامت نيايد بر زبانم
بجز نقشت نباشد در ضميرم

 

به بالينم چه خوش باشد كه آئى
ببينى اشك هاى بى نظيرم

 

زلبهايت بده آب حياتم
مخواه از دست هجرانت بميرم

 

اگر صد سال از رنجم گدازى
ز تو آن دل كه دادم پس نگيرم

 

چگونه با چنين سوز و چنين رنج
صبا بر تو نمى آرد نفيرم

 

بيا اكنون به قول خواجه فارس
«به يك جرعه جوانم كن كه پيرم»

 

قد زهره زعشقت چون هلال است
به فريادم رس اى بدر منيرم

 

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

339+

از مجموعه شعر نقاش خیال

عمريست كه من بر سر كويت نگرانم
از دوريت اى سرو، چو گل جامه درانم

 

بگرفت رقيب از لب تو كام ولى من
هم از تو و از لعل لبت بى خبرانم

 

گه گرد شوم دامنت اى يار بگيرم
گه اشك شوم در غمت از ديده روانم

 

خواهم كه به شكرانه آن ديده مستت
رندانه زنم ساغر و مستانه بخوانم

 

سوداى تو آزاد نمود از غم خويشم
دورى رُخت شعله زده بر دل و جانم

 

بگذار در آغوش تو اى يار بميرم
تا باز به عالم نبود نام و نشانم

 

از زردى رخسار من اى آفت جانها
معلوم شده برهمه كس سرّ نهانم

 

از بسكه زدورى رُخت ناله نمودم
زهره به فلك خسته شد از آه و فغانم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

346+

از مجموعه شعر نقاش خیال

شهريار اى امير و سرور شعر
شهريار اى شه و پيمبر شعر

 

اختر آسمان فضل و ادب
آفتابى برون ز خاور شعر

 

همچو گنجينه ‏اى به كان سخن
همچو جانى كه هست در بر شعر

 

ژرف بحرى تو پر ز لعل و گهر
آسمانى تو پر ز اختر شعر

 

ياور شاعران ايرانى
افتخار جهان و افسر شعر

 

يك جهان شور و عشق و رويائى
چون شراب كهن به ساغر شعر

 

داده روح خيال پرور تو
لطف و زيبائيى به باور شعر

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

326+

از مجموعه شعر نقاش خیال

تنها تو را به دور جهان دوست دارمى
تنها تو نازنين و فريبا و يارمى

 

تنها تو اى نگار دل افروز و دلربا
سرو و گل و بنفشه باغ بهارمى

 

اى آرزوى قلب پريشان و خسته ام
دير آشنايـت من و زيبا نگارمى

 

شيداى روى دلكش و چشم سياهتم
آرام جان و آفت صبر و قرارمى

 

شاخ اميد گلشن زيباى زندگى
پيوند روح و روشنى شام تارمى

 

تو آن گل شقايق خود روى طرْفِ جو
يا باغى از شكوفه زيبا كنارمى

 

دوشم به غمزه گفت كه اى زهره بعد از اين
تو صيد پاى بسته و تنها شكارمى

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

341+

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

بلاى جانى و جان جهانى
صفاى روحى و روح روانى

جهانسوز و دلافروز و دلارام
فريب و آفتى، شيرين زبانى

نسيم صبح و اميد دل من
درخشان مهرى و نامهربانى

گل و شمع و شراب و نشئه مى
به هر چه خوب در دنياست آنى

سرشك ديده و اميد جانى
رخِ چون برگ گل، ابرو كمانى

نهال آرزو و شاخه بيد
لبانت غنچه و شيرين دهانى

گل ناز و نياز و رنگ مهتاب
دو چشمت منبع راز نهانى

دلاويز و دل‏انگيز و نكو روى
چو اختر، گه نهان و گه عيانى

بهار و سنبل و درياى سيماب
بهشت و خنده و جان جهانى

اگر در كلبه ويران زهره
نمائى جلوه، عيش بى گمانى

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

339+

از مجموعه شعر نقاش خیال


نميروم ز سر كويت ار برنجانى

كه هر چه جور كنى باز راحت جانى


اگر چه قهر تو نسبت به من مسلّم شد
بدانمت كه نظر بامنست پنهانى


خطا چو رفت بگو تا ز بعد توبه كنم
ببخش بر من غمديده ات به آسانى


نداده‏ ام دل و جان جز به خاطر شادت
چرا از اينكه دلم برده ‏اى پشيمانى 


سياه گشته چو موى تو روز روشن من
بيا و مهر وجودت به ما كن ارزانى


خدا كند كه رقيب از ميانه برخيزد
سپس نشينى و درد دلم تو بنشانى


بيا شبى و منّور نماى كلبه من
كه تابناكتر از زهره درخشانى

 

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

 

334+