اشعار،زهره

حرف بیگانه

Published مارس 25, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموع شعر نقاش خیال

ما اگر از تو بريديم بگو
ور ز تو پاى كشيديم بگو

كفتر جَلد توايم اى همه ناز
گر زبام تو پريديم بگو

خوب تا كن تو به ما در ره عشق
گر به بيراهه رسيديم بگو

اگر از دست غمت هر شب و روز
جامه بر تن ندريديم بگو

آهوى رام تو ايم اى صياد
گر زدام تو رميديم بگو

غير لعل نمكينت اى يار
نمك غير چشيديم بگو

بجز از فتنه چشم سيهت
بجز از روى تو ديديم بگو

جز كلام تو و افسانه تو
حرف بيگانه شنيديم بگو

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in غزل | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, ازدست،غمت،شب،و،روز،جامه،تن،ندريديم،بگو،آهوى،رام،توايم،صياد،دام،رميديم،بگو،غير،لعل،نمكينت،يار،نمك،غير،چشيديم،بگو, اشعار،زهره, اشعار،فاطمه،مهدی،زاده, بجز،فتنه،چشم،سيهت،بگو،كلام،افسانه،حرف،بيگانه،شنيديم،بگو, بريديم،بگو،پاى،كشيديم،بگو،كفتر،جَلد،توايم،همه،ناز،زبام،تو،پريديم،بگو،خوب،عشق،بيراهه،رسيديم،بگو, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, شاعران،معاصر،زن،ایرانی, شعر کلاسیک،شعر،نو،چهارپاره،مثنوی،قطعه, شعر،زهره, شعر،معاصر, غزل, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), مچموعه،شعر،نقاش،خیال, مطالب،ابر | Leave a comment

مناجات

Published مارس 25, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

الهى مسوزان به خشمت كه شاهى
نظر كن به درد دل بى پناهى

میازار این بنده ناتوان را
فكن بر چنین مستمندى نگاهى

گنه از من و مغفرت از تو اینك
ببخشا گر از من زند سر گناهى

تو دریاى عفوى تو دنیاى مهرى
گنه كار را كن كرم گاه گاهى

به قهرت مسوزان تن ناتوانم
ز خشمت مرانم به سوى تباهی

به خاكِ درِ نیك بختان مرانم
ز نور وجودت مرا ده پناهى

به خوبانِ از جان و دل بى قرارت
مرانم ز كویت به خوارى الهى

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in غزل | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, اشعار،زهره, اشعار،فاطمه،مهدی،زاده, الهی،مسوزان،خشم،شاهی،نظر،درد،دل،بی،پناهی،میازار،بنده،ناتوان،فکن،چنین،مستمند،نگاهی،گنه،مغفرت،اینک،ببخشا،گناهی, دریای،عفو،مهر،گنه،کار،کرم،گاه،گاهی،قهرمسوزان،تن،ناتوان،خشم،خاک،نیک،بختان, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, شاعران،معاصر،زن،ایرانی, غزل, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), مچموعه،شعر،نقاش،خیال, نور،وجود،پناهی،خوبان،جان،دل،بی،قرار،کویت،خواری،الهی | Leave a comment

گلبن زیبا

Published مارس 25, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

خوش بُود آنكه فتد بر تو نگاهى گاهى
كه شگونست نظر بر رخ ماهى گاهى

چشم خونریز و سیاه تو سیه روزم كرد
كه سیه روز كند چشم سیاهى گاهى

دل تبه گشت به دیدار من مسكین آى
چه شود جوئى اگر حال تباهى گاهى

گر پناهم شود آن پیكر و بالا چه شود
خار را گلبُن زیباست پناهى گاهى

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in غزل | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, اشعار،زهره, خوش،فتد،نگاهی،گاهی،شگون،نظر،رخ،ماهی،گاهی،چشم،خونریز،سیاه،سیه،روز, دل،تبه،دیدار،مسکین،تباهی،گاهی،پناه،پکر،بالا،خار،گلبن،زیبا،پناهی،گاهی, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, غزل, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), مچموعه،شعر،نقاش،خیال | 1 Comment

دوبیتی

Published مارس 22, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

بهار آمد دل ما را جوان كرد
نشاطى در زمين و آسمان كرد

چه نيرویى به دشت و بر دمن داد
چه اهدایى به باغ و بوستان كرد

زنده یاد فاطمه مهدی زاده

Posted in دوبیتی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, اشعار،زهره, اشعار،فاطمه،مهدی،زاده, بهار،آمد،دل،ما،را،جوان،كرد،نشاطى،در،زمين،و،آسمان،كرد،چه،نيروئى،به دشت،و،بر،دمن،داد،،چه،اهدائى،به،باغ،و،بوستان،كرد, دوبیتی, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, شاعران،معاصر،زن،ایرانی, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), مچموعه،شعر،نقاش،خیال, مطالب،ابر | Leave a comment

دوبیتی

Published مارس 22, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

بهار آمد دل و جان را صفا داد
هزاران هديه نيكو به ما داد

وليكن با همه خوبى و لطفش
خبر كى از نگار بى وفا داد

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in دوبیتی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, اشعار،زهره, اشعار،فاطمه،مهدی،زاده, بهار،آمد،دل،و،جان،را،صفا،داد،هزاران،هديه،نيكو،به،ما،داد،وليكن،با،همه،خوبى،و،لطفش،خبر،كى،از،نگار،بى،وفا،داد, دوبیتی, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, شاعران،معاصر،زن،ایرانی, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), مچموعه،شعر،نقاش،خیال, مطالب،ابر | Leave a comment

دوبیتی

Published مارس 22, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

بيا تا شام تارم روشن آيد
محقر كلبه ام چون گلشن آيد
بيا بنشين كنارم اى گل ياس
كه از شوقش مرا جان بر تن آيد

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in دوبیتی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, اشعار،زهره, دوبیتی, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, شب،روزم،غم،آه،دلم،غم،مگر،اندوده،اند،از،غم،گِل،من،كه،تا آخر،غم،و،از،اولم،غم, فاطمه مهدی زاده (زهره), فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), فكرزهره،عتیقه،قرآن،ضمیرش،طبعش, مچموعه،شعر،نقاش،خیال, مونسم،غم،حاصلم | Leave a comment

دوبیتی

Published مارس 22, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

ز حال عاشق خود دورى اى گل
چرا اینسان به خود مغرورى اى گل

دواى دردم اى دلبر تو دانى
مرا دارى بدین رنجورى اى گل

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in دوبیتی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, اشعار،زهره, دوبیتی, ز،حال،عاشق،خود،دورى،اى،گل،چرا،اینسان،به،خود،مغرورى،اى،گل،دواى،دردم،اى،دلبر،تو،دانى،مرا،دارى،بدین،رنجورى،اى،گل, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), مچموعه،شعر،نقاش،خیال | Leave a comment

چند دوبیتی

Published مارس 14, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

فراقت را به جان و دل خريدم
چو تو گل در گلستانى نديدم
نهادم دل به اميد و هوايت
به راهت از هوا خواهان بريدم

_______________________________________________________________________________________________________

بُتا چشم انتظارم از چه دارى
ز عشقت بىقرارم از چه دارى
چو غنچه سينه چاكم از چه كردى
چو لاله داغ دارم از چه دارى

_______________________________________________________________________________________________________

بهار آمد بهار من نيامد
بُـت سيمين عذار من نيامد
همه شب منتظر بر در نشستم
كَس از پيش نگار من نيامد

________________________________________________________________________________________________________

بيا تا شام تارم روشن آيد
محقر كلبه ام چون گلشن آيد
بيا بنشين كنارم اى گل ياس
كه از شوقش مرا جان بر تن آيد

_______________________________________________________________________________________________________

بيا نازت به جان و دل خريدم
به راه عشقت از عالم بريدم
بگشتم شهر و كوه و دشت و صحرا
به مثل تو دل آرامى نديدم

_______________________________________________________________________________________________________

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in دوبیتی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, اشعار،زهره, اشعار،فاطمه،مهدی،زاده, بُتا،چشم،انتظار،عشقت،بىقرار،غنچه،سينه،چاك،لاله،داغدارم, بهاربهاربُـت،سيمين،عذار،شب،منتظر،نشستم،نگارمن, دوبیتی, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, شاعران،معاصر،زن،ایرانی, شام،تارم،روشن،محقر،كلبه،گلشن،بنشين،گل،ياس،شوق،, شعر کلاسیک،شعر،نو،چهارپاره،مثنوی،قطعه, شعر،زهره, شعر،فارسی, شعر،معاصر, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), فراقت،جان،دل،خريدم،گل،گلستان،نهادم،اميد،هوايت،هواخواهان, نازت،عشقت،عالم،بريدم،شهر،كوه،دشت،صحرا،مثل،دلارام | Leave a comment

دوبیتی

Published مارس 12, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

دلم با ناز چشمت خو گرفته

مشامم بوى آن گیسو گرفته

سحرگاهان من از بلبل شنیدم

گل از روى تو رنگ و بو گرفته

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in دوبیتی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, آتشخانه،پارس،كلك،آتش،بارحافظ،بحردانش،دُریكتاست،فریباطبع،گوهربارحافظ, اشعار،زهره, دلم،با،ناز،چشمت،خو،گرفته،مشامم،بوى آن گیسو،گرفته،سحرگاهان،من،از،بلبل،شنیدم،گل،از،روى،تو،رنگ،و،بو گرفته, دنیاى،پهناور, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), مچموعه،شعر،نقاش،خیال | Leave a comment

دوبیتی

Published مارس 12, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

به آن چشم سیاهت من اسیرم

خیال روى تو نقش ضمیرم

نیَم لایق كه آیى در سرایم

همى خواهم كه در راهت بمیرم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in دوبیتی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, اشعار،زهره, اشعار،فاطمه،مهدی،زاده, افسونگر،زمانه،هنوز،دلبسته،رقیب،دلدار،هنوز،چشم،دیده،لیک،پندار،لب،هزار،راز،دل،دریای،بی،کرانه،اسرارمی،هنوز, دنیاى،پهناور, دوبیتی, زمان،کودکى, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, شاعران،معاصر،زن،ایرانی, شعر،زهره, شعر،معاصر, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), لایق،سرایم،همی،خواهم،راهت،بمیرم, مچموعه،شعر،نقاش،خیال, مطالب،ابر،بابا،طاهر | Leave a comment

دوبیتی

Published مارس 12, 2017 | By احمد ضیائی

ازمجموعه شعر نقاش خیال

هواى خوش زكوى دلبر آید

نواى خوش ز سوز دل بر آید

رواق دیده من خانه اوست

چو در بندم ز راه دیگر آید

رنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in دوبیتی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, اشعار،زهره, دوبیتی, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, شاعران،معاصر،زن،ایرانی, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), مچموعه،شعر،نقاش،خیال, مطالب،ابر،بابا،طاهر, هواى،خوش،زكوى،دلبر،آید،نواى،خوش،ز،سوز،دل،برآید،رواق،دیده،من،خانه،اوست،چو،در،بندم،ز،راه،دیگر،آید | Leave a comment

رباعی

Published مارس 9, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

دیدم چو لبش یاد نمودم شكّر

آشفته و خشمین به من انداخت نظر

گفتم چه خطا رفت كه رنجیده شدى

گفتا كه عوام كى شناسد گوهر

زنده یاد فاطمه مهدی زاده

Posted in رباعی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, اشعار،زهره, دیدم،چو،لبش،یاد،نمودم،شكّر،آشفته،و،خشمین،به،من،نداخت،نظر،گفتم،چه،خطا،رفت،كه،رنجیده،شدى،گفتا،كه،عوام،كى،شناسد،گوهر, رباعی, رباعیات،خیام, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, شاعران،معاصر،زن،ایرانی, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), مچموعه،شعر،نقاش،خیال, مطالب،ابر | Leave a comment

رباعی

Published مارس 9, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

روزم ز رخ قشنگ تو افروزد
جسمم ز عذاب عشق تو مى سوزد

چشمم به ره تو انتظارى دارد
وین دل ز تو آداب وفا آموزد

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

Posted in رباعی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, fatemehmehdizadehzohreh, zohreh،naghashe،khiyal, zohrehnaghashekhiyal, اشعار،زهره, دوبیتی, روزم،قشنگ،افروزد،جسمم،عذاب،عشق،می ،سوزد،چشمم،به،انتظارى،دارد،ویندل،آداب وفا،آموزد, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), مچموعه،شعر،نقاش،خیال | Leave a comment

کتاب

Published مارس 6, 2017 | By احمد ضیائی

از مجموعه شعر نقاش خیال

اى كتاب من و اى همدم من
مونس شادى و رنج و غم من

اى كه اسرار دلم می دانى
همه جا راز مرا می خوانى

هر چه گفتى به من از یارى بود
از وفا بود و مددكارى بود

هر شبم دانشم افزون سازى
قصرها در دل هامون سازى

هر چه دارم ز تو اندوخته ام
ز تو هر طرح نو آموخته ام

هر ورق بر ورقت دنیائیست
یك جهان دلكشى و زیبائیست

گه سخن از كُه و دریا گوئى
گاه از عرش و ثریا گوئى

قصه ها بهر من آغاز كنى
هر زمان عقده دل باز كنی

گه ز شاهان و گه از كارگران
گه ز ناكامى و رنج دگران

قصه ها گاه ز شب گاه ز روز
گاه از مشعل گیتى افروز

گه ز گل و گاه ز بلبل گوئى
گه ز خیرى و ز سنبل گوئى

گه بهارى چو بهشت آوریَم
همه زیبائى و زشت آوریَم

گاه از دین سخن آغازى تو
گه فسون كار و فسون سازى تو

گه نویدم دهى از خوشبختى
گه ز آرامش و گاه از سختى

سخن از رستم و سهراب كنى
با چنین قصه مرا خواب كنى

گهی از كوروش آن شاه بزرگ
می كنی ساز گه از گله وگرگ

سُخنت نغز و دل انگیز بُـود
هم فرح بخش و طرب خیز بُـود

عشق ها چاشنى صحبت توست
داستان ها اثر همت توست

همه نام نشانم ز تو باد
روشنى دل و جانم ز تو باد

تا تو را دارم اى مونس جان
نشوم بى هدف و بى سامان

زنده یا د فاطمه مهدی زاده

Posted in مثنوی | Tagged fatemeh،mehdizadeh،zohreh, zohreh،naghashe،khiyal, اشعار،زهره, دانش،افزون،هامون،سازی،اودوخته،طرح،آموخته،ورق،دریا،جهان،دلکشی،زیبایی،سخن،که،عرش،ثریا،قصه،عقده،دل،شاهان،کارگران،ناکامی،مشعل،گیتی،بلبل،خیری،سنبل،بهشت, دین،فسون،زشت،نوید،خوشبختی،آرامش،رستم،سهراب،خواب،گله،گرگ،کورش،شاه،بزرگ،نغز،دل،انگیز،فرح،بخش،طرب،خیزچاشنی،صحبت،داستان،اثر, زنده،یاد،فاطمه،مهدی،زاده،زهره, زهره،نقاش،خیال, سرود،زهره, سروده،های،فاطمه،مهدی،زاده, فاطمه،مهدی،زاده،(زهره), کتاب،همدم،مونس،شادی،رنج،غم،اسرار،راز،یاری،وفا،مددکاری, مچموعه،شعر،نقاش،خیال, نام،نشان،روشنی،مونس،هدف،سامان | Leave a comment

اشعار،زهره

از مجموع شعر نقاش خیال

ما اگر از تو بريديم بگو ور ز تو پاى كشيديم بگو

كفتر جَلد توايم اى همه ناز گر زبام تو پريديم بگو

خوب تا كن تو به ما در ره عشق گر به بيراهه رسيديم بگو

اگر از دست غمت هر شب و روز جامه بر تن ندريديم بگو

آهوى رام تو ايم اى صياد گر زدام تو رميديم بگو

غير لعل نمكينت اى يار نمك غير چشيديم بگو

بجز از فتنه چشم سيهت بجز از روى تو ديديم بگو

جز كلام تو و افسانه تو حرف بيگانه شنيديم بگو

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

الهى مسوزان به خشمت كه شاهى نظر كن به درد دل بى پناهى

میازار این بنده ناتوان را فكن بر چنین مستمندى نگاهى

گنه از من و مغفرت از تو اینك ببخشا گر از من زند سر گناهى

تو دریاى عفوى تو دنیاى مهرى گنه كار را كن كرم گاه گاهى

به قهرت مسوزان تن ناتوانم ز خشمت مرانم به سوى تباهی

به خاكِ درِ نیك بختان مرانم ز نور وجودت مرا ده پناهى

به خوبانِ از جان و دل بى قرارت مرانم ز كویت به خوارى الهى

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

خوش بُود آنكه فتد بر تو نگاهى گاهى كه شگونست نظر بر رخ ماهى گاهى

چشم خونریز و سیاه تو سیه روزم كرد كه سیه روز كند چشم سیاهى گاهى

دل تبه گشت به دیدار من مسكین آى چه شود جوئى اگر حال تباهى گاهى

گر پناهم شود آن پیكر و بالا چه شود خار را گلبُن زیباست پناهى گاهى

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

بهار آمد دل ما را جوان كرد نشاطى در زمين و آسمان كرد

چه نيرویى به دشت و بر دمن داد چه اهدایى به باغ و بوستان كرد

زنده یاد فاطمه مهدی زاده

از مجموعه شعر نقاش خیال

بهار آمد دل و جان را صفا داد هزاران هديه نيكو به ما داد

وليكن با همه خوبى و لطفش خبر كى از نگار بى وفا داد

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

بيا تا شام تارم روشن آيد محقر كلبه ام چون گلشن آيد بيا بنشين كنارم اى گل ياس كه از شوقش مرا جان بر تن آيد

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

ز حال عاشق خود دورى اى گل چرا اینسان به خود مغرورى اى گل

دواى دردم اى دلبر تو دانى مرا دارى بدین رنجورى اى گل

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

فراقت را به جان و دل خريدم چو تو گل در گلستانى نديدم نهادم دل به اميد و هوايت به راهت از هوا خواهان بريدم

بُتا چشم انتظارم از چه دارى ز عشقت بىقرارم از چه دارى چو غنچه سينه چاكم از چه كردى چو لاله داغ دارم از چه دارى

بهار آمد بهار من نيامد بُـت سيمين عذار من نيامد همه شب منتظر بر در نشستم كَس از پيش نگار من نيامد

بيا تا شام تارم روشن آيد محقر كلبه ام چون گلشن آيد بيا بنشين كنارم اى گل ياس كه از شوقش مرا جان بر تن آيد

بيا نازت به جان و دل خريدم به راه عشقت از عالم بريدم بگشتم شهر و كوه و دشت و صحرا به مثل تو دل آرامى نديدم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

دلم با ناز چشمت خو گرفته

مشامم بوى آن گیسو گرفته

سحرگاهان من از بلبل شنیدم

گل از روى تو رنگ و بو گرفته

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

به آن چشم سیاهت من اسیرم

خیال روى تو نقش ضمیرم

نیَم لایق كه آیى در سرایم

همى خواهم كه در راهت بمیرم

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

ازمجموعه شعر نقاش خیال

هواى خوش زكوى دلبر آید

نواى خوش ز سوز دل بر آید

رواق دیده من خانه اوست

چو در بندم ز راه دیگر آید

رنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

دیدم چو لبش یاد نمودم شكّر

آشفته و خشمین به من انداخت نظر

گفتم چه خطا رفت كه رنجیده شدى

گفتا كه عوام كى شناسد گوهر

زنده یاد فاطمه مهدی زاده

از مجموعه شعر نقاش خیال

روزم ز رخ قشنگ تو افروزد جسمم ز عذاب عشق تو مى سوزد

چشمم به ره تو انتظارى دارد وین دل ز تو آداب وفا آموزد

زنده یاد فاطمه مهدی زاده (زهره)

از مجموعه شعر نقاش خیال

اى كتاب من و اى همدم من مونس شادى و رنج و غم من

اى كه اسرار دلم می دانى همه جا راز مرا می خوانى

هر چه گفتى به من از یارى بود از وفا بود و مددكارى بود

هر شبم دانشم افزون سازى قصرها در دل هامون سازى

ما اگر از تو بريديم بگو
ور ز تو پاى كشيديم بگو

كفتر جَلد توايم اى همه ناز
گر زبام تو پريديم بگو

خوب تا كن تو به ما در ره عشق
گر به بيراهه رسيديم بگو

اگر از دست غمت هر شب و روز
جامه بر تن ندريديم بگو

آهوى رام تو ايم اى صياد
گر زدام تو رميديم بگو

غير لعل نمكينت اى يار
نمك غير چشيديم بگو

بجز از فتنه چشم سيهت
بجز از روى تو ديديم بگو

جز كلام تو و افسانه تو
حرف بيگانه شنيديم بگو

الهى مسوزان به خشمت كه شاهى
نظر كن به درد دل بى پناهى

میازار این بنده ناتوان را
فكن بر چنین مستمندى نگاهى

گنه از من و مغفرت از تو اینك
ببخشا گر از من زند سر گناهى

تو دریاى عفوى تو دنیاى مهرى
گنه كار را كن كرم گاه گاهى

به قهرت مسوزان تن ناتوانم
ز خشمت مرانم به سوى تباهی

به خاكِ درِ نیك بختان مرانم
ز نور وجودت مرا ده پناهى

به خوبانِ از جان و دل بى قرارت
مرانم ز كویت به خوارى الهى

خوش بُود آنكه فتد بر تو نگاهى گاهى
كه شگونست نظر بر رخ ماهى گاهى

چشم خونریز و سیاه تو سیه روزم كرد
كه سیه روز كند چشم سیاهى گاهى

دل تبه گشت به دیدار من مسكین آى
چه شود جوئى اگر حال تباهى گاهى

گر پناهم شود آن پیكر و بالا چه شود
خار را گلبُن زیباست پناهى گاهى

بهار آمد دل ما را جوان كرد
نشاطى در زمين و آسمان كرد

چه نيرویى به دشت و بر دمن داد
چه اهدایى به باغ و بوستان كرد

بهار آمد دل و جان را صفا داد
هزاران هديه نيكو به ما داد

وليكن با همه خوبى و لطفش
خبر كى از نگار بى وفا داد

بيا تا شام تارم روشن آيد
محقر كلبه ام چون گلشن آيد
بيا بنشين كنارم اى گل ياس
كه از شوقش مرا جان بر تن آيد

ز حال عاشق خود دورى اى گل
چرا اینسان به خود مغرورى اى گل

دواى دردم اى دلبر تو دانى
مرا دارى بدین رنجورى اى گل

فراقت را به جان و دل خريدم
چو تو گل در گلستانى نديدم
نهادم دل به اميد و هوايت
به راهت از هوا خواهان بريدم

بُتا چشم انتظارم از چه دارى
ز عشقت بىقرارم از چه دارى
چو غنچه سينه چاكم از چه كردى
چو لاله داغ دارم از چه دارى

بهار آمد بهار من نيامد
بُـت سيمين عذار من نيامد
همه شب منتظر بر در نشستم
كَس از پيش نگار من نيامد

بيا تا شام تارم روشن آيد
محقر كلبه ام چون گلشن آيد
بيا بنشين كنارم اى گل ياس
كه از شوقش مرا جان بر تن آيد

بيا نازت به جان و دل خريدم
به راه عشقت از عالم بريدم
بگشتم شهر و كوه و دشت و صحرا
به مثل تو دل آرامى نديدم

روزم ز رخ قشنگ تو افروزد
جسمم ز عذاب عشق تو مى سوزد

چشمم به ره تو انتظارى دارد
وین دل ز تو آداب وفا آموزد

اى كتاب من و اى همدم من
مونس شادى و رنج و غم من

اى كه اسرار دلم می دانى
همه جا راز مرا می خوانى

هر چه گفتى به من از یارى بود
از وفا بود و مددكارى بود

هر شبم دانشم افزون سازى
قصرها در دل هامون سازى

هر چه دارم ز تو اندوخته ام
ز تو هر طرح نو آموخته ام

هر ورق بر ورقت دنیائیست
یك جهان دلكشى و زیبائیست

گه سخن از كُه و دریا گوئى
گاه از عرش و ثریا گوئى

قصه ها بهر من آغاز كنى
هر زمان عقده دل باز كنی

گه ز شاهان و گه از كارگران
گه ز ناكامى و رنج دگران

قصه ها گاه ز شب گاه ز روز
گاه از مشعل گیتى افروز

گه ز گل و گاه ز بلبل گوئى
گه ز خیرى و ز سنبل گوئى

گه بهارى چو بهشت آوریَم
همه زیبائى و زشت آوریَم

گاه از دین سخن آغازى تو
گه فسون كار و فسون سازى تو

گه نویدم دهى از خوشبختى
گه ز آرامش و گاه از سختى

سخن از رستم و سهراب كنى
با چنین قصه مرا خواب كنى

گهی از كوروش آن شاه بزرگ
می كنی ساز گه از گله وگرگ

سُخنت نغز و دل انگیز بُـود
هم فرح بخش و طرب خیز بُـود

عشق ها چاشنى صحبت توست
داستان ها اثر همت توست

همه نام نشانم ز تو باد
روشنى دل و جانم ز تو باد

تا تو را دارم اى مونس جان
نشوم بى هدف و بى سامان